گرچه بی جا و بی مکان است او

جان بود آنکه «هو» تواند گفت

سخن است آنکه بر زبان آید

ذکر « هو» از میان جان آید

ساکن دل شکستگانست او

نه به ذاتست ساکن هر دل

بلکه لطفش همی کند منزل