زان در افواه خلق مذکور است

به حقیقت طراز هر سخن است

گرچه بی برگ و بی نوایم من

بلبل نغز خوش سرایم من

سخن من ، که از طمع دور است

خرد از گوشه ای در آمد چست

گفت این نقد راکه سکه توست ،