زتختت بروی زمین آورد

همی بوی تاج آید ازمغفرم

همی تخت عاج آید از خنجرم

اگر با تو یک پشه کین آورد

بدو گفت خسرو که ای شوم پی

چرا یاد گرگین نگیری بری

که اندر جهان بود وتختش نبود