دل که از بوی عشق بی رنگ است

هر زمانیش منزلی زنو است

هر که با عشق همعنان باشد

منزلش زآن سوی جهان باشد

نه دلست آن که پاره سنگ است

به زبان قال و قیل عشق مگوی

خیز و دل را به آب صدق بشوی