برگرفتی به قعر هاویه را

تا تو خود را نیفکنی زاول

نکنند ت قبول هیچ عمل

تات باشد به کنج زاویه جاه

نیست شو در رهش که راه این است

دربن چاه شو که جاه این است

از پی آنکه زاهدت خوانند