وگر بگذری جایت آتش بود

بریزند هم بی گمان خون تو

همین جستن تخت وارون تو

کنون زندگانیت ناخوش بود

وگر دیر مانی برین هم نشان

سر از شاه وز داد یزدان کشان

پشیمانی آیدت زین کار خویش