روز من ، خسته تیره فام بود

که جهان سر به سر منیراز توست

با وجود تو ای جهان آرای

از چه رو اندرین سپنج سرای ،

صبح بر چشم من حرام بود

چیست جرمم چه کرده ام باری ؟

که نهی هر دمم زنوخاری