ای خرمن شکوفه! بر و دوش کیستی؟

ای صبح نودمیده! بناگوش کیستی؟

وی چشمه حیات لب نوش کیستی؟

از جلوه تو سینه چو گل چاک شد مرا

همچون هلال بهر تو آغوش من تهی است

ای کوکب امید در آغوش کیستی؟

مهر منیر را نبود جامه سیاه