سایه نیلوفری بر سوسنی افتاده است

در چمن چون شاخ گل نازک تنی افتاده است

چون مه روشن که تابد از حریر ابرها

ساق سیمینی برون از دامنی افتاده است

یک جهان دل بین که از گیسوی او آویخته