این شوخ دیده را به مسیحا گذاشتیم

چون آهوی رمیده ز وحشت سرای شهر

رفتیم و سر به دامن صحرا گذاشتیم

ما را به آفتاب فلک هم نیاز نیست

بالای هفت پرده نیلی است جای ما

پا چون حباب بر سر دریا گذاشتیم

ما را بس است جلوه گه شاهدان قدس