دل درون سینه ام بی طاقتی ها می کند

عشق و مستی را از این عالم بدان عالم بریم

در نماند هر که امشب فکر فردا می کند

همچنان طفلی که در وحشت سرایی مانده است

هر که تاب منت گردون ندارد چون رهی

دولت جاوید را از خود تمنا میکند