با آشنای چشم تو هم بستر است اشک

از داغ آتشین لب ساغر نواز تو

در جان ماست آتش و در ساغر است اشک

با دردمند عشق تو همخانه است آه

لب بسته ای ز گفتن راز نهان رهی

غافل که از زبان تو گویاتر است اشک