طاقت ز مرغ بسته چه میخواهی؟

ای همنشین بیهوده گو تا چند

جان مرا به خیره همی کاهی؟

راحت ز جان خسته چه می جویی؟

بینی گر آن دو برگ شقایق را

دانی بلای خاطر عاشق را