مگر فتنه بر آتشین روی یاری

که گیسوی آن سرو بالا گرفتی

مگر دست اندیشه مایی ای گل؟

که زلفش به عجز و تمنا گرفتی

که آتش چو ما در سراپا گرفتی

گرت نیست دل از غم عشق خونین

چرا رنگ خون دل ما گرفتی؟