آنچه آتش با نیستان می کند

وز نوای جویباران نرمتر

نغمه مرغ چمن جان پرور است

لیک دراین ساز سوزی دیگر است

ناله او با دلم آن می کند

خسته دل داند بهای ناله را

شمع داند قدر داغ لاله را