پارسی از رفعت اندیشه ام

طرز گفتار دری شیرین تر است

فکر من از جلوه اش مسحور گشت

خامه من شاخ نخل طور گشت

در خورد با فطرت اندیشه ام

خرده بر مینا مگیر ای هوشمند

دل بذوق خرده ی مینا به بند