چنین تا سپیده برآمد ز کوه

که امروز پیروزی روز ماست

ببالا همی بود خسرو بدرد

دودیده پر از خون و رخ لاژورد

شد از زخم شمشیر و کشته ستوه

چوشد دامن تیره شب تا پدید

همه رزمگه کشته و خسته دید