با تو گویم چیست راز زندگی

هستی و از نیستی ترسیده ای

ای سرت گردم غلط فهمیده ای

چون خبر دارم ز ساز زندگی

غوطه در خود صورت گوهر زدن

پس ز خلوت گاه خود سر بر زدن

زیر خاکستر شرار اندوختن