ساختی از برف حکمت ساز و برگ

ذوق و حال است این ترا با وی چه کار

حال ما از فکر تو بالاتر است

شعله ی ما کیمیای احمر است

از سحاب فکر تو بارد تگرگ

آتشی افروز از خاشاک خویش

شعله ای تعمیر کن از خاک خویش