بهر نانی نقد دین در باختی

چون ز بند آفل ابراهیم رست

در میان شعله ها نیکو نشست

علم حق را در قفا انداختی

گرم رو در جستجوی سرمه ای

واقف از چشم سیاه خود نه ای

آب حیوان از دم خنجر طلب