در جماعت فرد را بینیم ما

از چه رو بر بسته ربط مردم است

رشته ی این داستان سر در گم است

از چمن او را چو گل چینیم ما

فطرتش وارفته ی یکتائی است

حفظ او از انجمن آرائی است