کوکبی ! می تاب بر گردون خویش

نغمه ئی با هم نوایان ساز کن

ور عقاب استی ته دریا مزی

جز بخلوت خانه ی صحرا مزی

پا منه بیرون ز پیرامون خویش

قطره ی آبی گر از نیسان بری

در فضای بوستانش پروری