رشته ئی باید گره اندر گره

سینه او عرضه تیر است و بس

از کن حق ما سوا شد آشکار

تا شود پیکان تو سندان گذار

تا شود لطف گشودن را فره

غنچه ئی؟ از خود چمن تعبیر کن

شبنمی؟ خورشید را تسخیر کن