نداری تو ای پیرفرخنده پی

بخوردند با شتاب چیزی که بود

پس آنگه به زمزم بگفتند زود

چنین گفت پس با سکوبا که می

بدو گفت ما می زخرما کنیم

به تموز وهنگام گرما کنیم

کنون هست لختی چو روشن گلاب