رشته ایام را آور بدست

از نفسهای رمیده زنده شو

دوش را پیوند با امروز کن

زندگی را مرغ دست آموز کن

ورنه گردی روز کور و شب پرست

سر زند از ماضی تو حال تو

خیزد از حال تو استقبال تو