ورنه گردی روز کور و شب پرست

دوش را پیوند با امروز کن

زندگی را مرغ دست آموز کن

رشته ایام را آور بدست

سر زند از ماضی تو حال تو

خیزد از حال تو استقبال تو

مشکن ار خواهی حیات لازوال