وز گل و ریحان تهی آغوش گشت

ارجمندیاز شعارش میبری

من ندانم تو توئی یا دیگری

از نسیمش خاک تو خاموش گشت

کشت خود از دست خود ویران مکن

از سحابش گدیه باران مکن

عقل تو زنجیری افکار غیر