بوسدش اول شعاع آفتاب

از نفس های نخستین سحر

آسمان ز آغوش خود نگذاردش

کوکب وامانده ئی پنداردش

شبنم از چشمش بشوید گرد خواب

رشته ئی با لم یکن باید قوی

تا تو در اقوام بی همتا شوی