مرا ده همین گوشوار و کمر

توگر چاره جویی دانی اکنون بساز

هم از پاک یزدان نه ای بی نیاز

بدو گفت بندوی کاین تاج زر

همان لعل زرین چینی قبای

چو من پوشم این را تو ایدر مپای

برو با سپاهت هم اندر شتاب