یعنی از نیروی خویش آگاه شد

تا دم تو آتشی از گل گشود

توده های خاک را آدم نمود

ذره دامن گیر مهر و ماه شد

تا مرا افتاد بر رویت نظر

از اب و ام گشته ئی محبوب تر

عشق در من آتشی افروخت است