فرصتش بادا که جانم سوخت است

تا مرا افتاد بر رویت نظر

از اب و ام گشته ئی محبوب تر

عشق در من آتشی افروخت است

ناله ئی مانند نی سامان من

آن چراغ خانه ویران من

از غم پنهان نگفتن مشکل است