زراه دراز اندر آشوفته

بدو گفت گوید جهاندار شاه

که من سخت پیچانم از رنج راه

ستوران همه خسته و کوفته

بدین خانه سوکواران به رنج

فرود آمدستیم با یار پنج

چوپیدا شود چاک روز سپید