بدو گفت کامروز شاه از نماز

همی داشتی رای خسرو نگاه

دگر روز بندوی بربام شد

ز دیوار تا سوی بهرام شد

همانا نیاید به کاری فراز

چنین هم شب تیره بیدار بود

پرستنده پاک دادار بود