چنان هم همی بود تا شب ز کوه

وگر خوردنی نیست بسیار چیز

مگر کو بدین هم نشان خوش منش

بیاید به از جنگ وز سرزنش

برآمد بگرد اندر آمد گروه

سپاه اندرآمد ز هر پهلوی

همی سوختند آتش از هر سوی