ایکه ز خورشید تو کوکب جان مستنیر

همه سوز ناتمامم همه درد آرزویم

بگمان دهم یقین را که شهید جستجویم

صبح قیامت آدم در حضور باری

از دلم افروختی شمع جهان ضریر

ریخت هنر های من بحر بیک نای آب

تیشه من آورد از جگر خاره شیر