گرچه فسونش مرا برد ز راه صواب

عقل کلان کار من بهر جهان دار و گیر

من بزمین در شدم من بفلک بر شدم

بسته جادوی من ذره و مهر منیر

از غلطم در گذر عذر گناهم پذیر

رام نگردد جهان تا نه فسونش خوریم

جز به کمند نیاز ناز نگردد اسیر