زان نازنین که بند ز پایش گشاده اند

پا اینچنین به عالم فردا و دی نهاد

وا کرد چشم و غنچه شد و خنده زد دمی

گل گشت و برگ برگ شد و بر زمین فتاد

آهی است یادگار که بو نام داده اند