هنگامه افرنگی یک جسته شرار من

من دردم و درمانم ، من عیش فراوانم

من تیغ جهانسوزم ، من چشمه حیوانم

چنگیزی و تیموری ، مشتی ز غبار من

انسان و جهان او از نقش و نگار من

خون جگر مردان، سامان بهار من

من آتش سوزانم من روضه رضوانم