من رهرو و تو منزل من مزرع و تو حاصل

چون روح روان پاکم از چند و چگون تو

تو راز درون من ، من راز درون تو

از جان تو پیدایم ، در جان تو پنهانم

تو ساز صد آهنگی تو گرمی این محفل

آواره آب و گل ، دریاب مقام دل

گنجیده بجامی بین این قلزم بی ساحل