به برگ لاله و گل نرم نرمک آویزم

به سبزه غلتم و بر شاخ لاله می پیچم

که رنگ و بو ز مسامات او بر انگیزم

خمیده تا نشود شاخ او ز گردش من

چو شاعری ز غم عشق در خروش آید

نفس نفس به نوا های او در آمیزم