شد آن باشه نخچیر خویش

مگر اینکه داری هوای شکار

چه قومی فرو مایه ترسناک

کند پاک منقار خود را به خاک

که گیرد ز صید خود آئین و کیش

بسا شکره افتاده بر روی خاک

شد از صحبت دانه چینان هلاک