خندید صبح و باد صبا گرد من وزید

در تنگنای شاخ بسی پیچ و تاب خورد

تا جوهرم به جلوه گه رنگ و بو رسید

شبنم براه من گهر آبدار ریخت

بلبل ز گل شنید که سوزم ربوده اند

نالید و گفت جامه هستی گران خرید

وا کرده سینه منت خورشید می کشم