بر شمع چنان سوخت که خود را همه او کرد

از سوز حیاتست که کارش همه زر شد

دارای نظر شد

پروانه بیتاب که هر سو تک و پو کرد

ترک من و تو کرد

یا اخترکی ماه مبینی به کمینی

نزدیک تر آمد بتماشای زمینی