ای ز خود رفته تهی شو ز نوای دگران

خرد افزود مرا درس حکیمان فرنگ

سینه افروخت مرا صحبت صاحبنظران

بر کش آن نغمه که سرمایه آب و گل تست

کس ندانست که من نیز بهائی دارم

آن متاعم که شود دست زد بی بصران