چو غنچه گرچه به کارم گره زنند ولی

حدیث دل به زبان نگاه می گویم

پی نظاره روی تو می کنم پاکش

نگاه شوق به جوی سرشک می شویم

ز شوق جلوه گه آفتاب می رویم

چو موج ساز وجودم ز سیل بی پرواست

گمان مبر که درین بحر ساحلی جویم