درون گنبد در بسته اش نگنجیدم

که در نهایت دوری همیشه با اویم

کشید نقش جهانی به پرده چشمم

ز دست شعبده بازی اسیر جادویم

من آسمان کهن را چو خار پهلویم

به آشیان ننشینم ز لذت پرواز

گهی به شاخ گلم گاه بر لب جویم