به ره تو ناتمامم ز تغافل تو خامم

نه نشیب من نشیبی نه فراز من فرازی

ره عاقلی رها کن که به او توان رسیدن

به دل نیازمندی به نگاه پاکبازی

من و جان نیم سوزی تو و چشم نیم بازی

ره دیر تخته گل ز جبین سجده ریزم

که نیاز من نگنجد به دو رکعت نمازی