بگو اقبال را ای باغبان رخت از چمن بندد

چه بیدردانه می سوزد چه بیتابانه می سازد

تنش از سایه بال تذروی لرزه می گیرد

چو شاهین زاده اندر قفس با دانه می سازد

که این جادو نوا ما را ز گل بیگانه می سازد