حدیث دل به که گویم چه راه بر گیرم

به شاخ زندگی ما نمی ز تشنه لبی است

تلاش چشمه حیوان دلیل کم طلبی است

که آه بی اثر است و نگاه بی ادبی است

غزل به زمزمه خوان پرده پست تر گردان

هنوز ناله مرغان نوای زیر لبی است