کسی که زخمه رساند به تار ساز حیات

عروس لاله سراپا کرشمه و ناز است

نوا ز پرده غیب است ای مقام شناس

نه از گلوی غزل خوان نه از رگ ساز است

ز من بگیر که آن بنده محرمراز است

مرا ز پردگیان جهان خبر دادند

ولی زبان نگشایم که چرخ کج باز است